Herinneringen zijn soms goed verstopt. Net als gevoelens. Ze kunnen ineens oppoppen. Wat er dan gebeurt kan zomaar een verrassing zijn. Verrassingen zijn per definitie niet altijd aangenaam.

Genen
Voor de meeste mensen is 15 augustus geen bijzondere dag. Maar voor diegenen die banden hebben met voormalig Nederlands-Indië wel. Het is de datum van het einde van de Tweede Wereld Oorlog in Azië. Een onderbelichte oorlog. Zoals zoveel oorlogen onderbelicht, zelfs nauwelijks opgemerkt door een groot deel van de wereldbevolking, gevoerd worden. Het menselijk leed in elke oorlog is daar niet minder door. Bijna ondragelijk leed dat zijn sporen een heel leven aantoonbaar nalaat.
Sporen die de generatie daarna aantast en zelfs de generatie die daarop volgt. Dat geldt voor de individuele trauma’s en ook voor de collectieve. De trauma’s worden in de genen opgeslagen en zo doorgegeven.

Bespreekbaar
Om te kunnen omgaan met een trauma, een trauma genezen en zelfs het voorkomen van een trauma vraagt om het bespreken van het gebeurde.
Wat precies is er gebeurd, hoe voelde het, wie zei en deed wat? Waar was jij, wat zag en hoorde jij? Dat vertellen werkt helend. Langzaam kan er afstand komen tot de gebeurtenissen.
Luisteren naar en inleven in die gebeurtenissen roept mededogen op. Het luisteren en inleven is erkenning voor degene die het meegemaakt heeft.

Dagelijkse praktijk
Naar de mensen die na de oorlog uit Indië kwamen werd niet geluisterd. Zij kwamen immers uit een warm land, van hun suikerplantage en hadden geen hongerwinter meegemaakt. Het leed van de Nederlanders hier was groter en zwaarder. Maar leed, pijn noch verdriet laten zich vergelijken. Het ontkennen ervan verergert het. Dat maakt leed ondraaglijk.

Jij en ik
Wij hebben geen oorlog meegemaakt. Wij zijn tweede of derde generatie. Wij kunnen in vrede onderzoeken welke sporen wat bij ons hebben nagelaten. Door dat te doen verkleinen we ons trauma. Onderzoeken we onze trauma’s niet dan kunnen die ontploffen.
Ontploffen in conflicten, echtscheiding, depressie of suïcidale gedachten. Of nog erger in woede, wraak-gedachten en daden van agressie.

Jij en ik geloven dat ons dat niet zal overkomen. Dat doen alleen maar ontspoorde mensen die een vliegtuig tegen een berg laten vliegen, een auto door het publiek rijden of een bomgordel tot ontploffing brengen.

Ik weet wat het mij gebracht heeft om mijn trauma’s te onderzoeken. Ik weet ook wat het anderen heeft gebracht, omdat het mijn werk is om mensen daarin te begeleiden. Vragen? ingateekens@autonomica.nl  –  0621 16 88 86