“Wil je dat je moeder weer 1e kerstdag komt?” “Jezus, begin je daar nu al over? Het is pas september!”
“Ik begin er niet over. Maar waarom denk je dat je moeder dat hele verhaal hield over Suzan die door haar kinderen alleen wordt gelaten met kerst?!”

Patty’s zoon Joost heeft sinds een paar maanden een vriendin en ze voorziet problemen voor de kerstviering. De traditionele 1e kerstdagviering, als alle familieleden met elkaar eten, is haar heilig. Vroeger was dat bij oma, toen bij haar moeder en nu bij haar. Ze weet dat de vriendin’s familie ook kerst viert en nu moet ze duidelijk gaan maken dat haar zoon in elk geval 1e kerstdag thuis viert. Natuurlijk is de vriendin van harte uitgenodigd, maar als ze bij haar ouders wil eten, zal het zonder Joost zijn. Patty zucht als ze denkt aan wat dat allemaal teweeg zal brengen.

Als de blaadjes beginnen te vallen, gaan de gedachten naar de naderende donkere en koude tijden met de onvermijdelijke feestdagen. Vooral de kerstdagen zijn goed voor heel wat ‘communicatie’ in nogal wat gezinnen en families.

De kerstdagen zijn van september tot en met april goed voor de voor- en napret. Pret in de zin van gedoe, ergernis, conflicten en problemen.
Emotionele problemen, want het is niet alleen je moeder of schoonmoeder waarmee je in je maag kan zitten, broers of zussen die je er liever niet bij hebt, een familielid die geestelijk wat beperkt is of die persoon die altijd te veel drinkt en dan vervelend wordt.
Waar zijn de kinderen op welke kerstdag en hoe was dat vorig jaar ook al weer? Je ex zal wel weer met dingen komen die de sfeer verpesten en dan moet jij maar weer water bij de wijn doen.

En die andere problemen. Wat eet je? Toch niet weer kip? Wie kookt er en wie ruimt de keuken op? Moet je het weer allemaal zelf verzinnen en zelf doen? Je bent al kapot van alle voorbereidingen en de boodschappen voordat je onder de boom kan gaan zitten. Oh, als je daar alleen al aan denkt. Die volle winkels en die lange rijen voor de kassa. En als je dan alles vroeg in huis haalt, waar laat je het dan? Hopelijk is het goed koud en kan er het een en ander buiten staan.

Misschien had je na de vorige kerst al besloten dat je je dit jaar nergens iets van aantrekt en lekker in je eentje of samen met je partner kerst gaat vieren. Maar hoe ga je dat de familie vertellen? Hoe ga je de jarenlange traditie doorbreken? Waar haal je de moed vandaan?

Of je hebt zo genoeg van die dagen dat je ze liever helemaal niet viert. Maar wat dan??
Een weekje in zo’n vreselijk all inclusive hotel in een land waar verder niks te doen is of soep uitdelen bij het Leger des Heils of toch maar gewoon thuisblijven en stamppot eten.

Behalve al het gedoe is er ook pijn en angst.
Pijn van alle herinneringen aan kerstdagen die niet waren zoals je ze voorgesteld had. Zonder de warmte en nabijheid van toegenegen mensen. Dagen die gevuld waren met zorgen en stress over eten en drinken zonder aandacht voor verstilling en spiritualiteit.
Angst voor weer een kerst die in eenzaamheid voorbij gaat. Eenzaamheid in het alleen zijn of eenzaamheid te midden van mensen zonder verbinding.

Wat doe jij deze kerst? Met jezelf, met je verlangens en met wat je nodig hebt?
Is het nu het moment om actie te ondernemen, het eens allemaal uit te spreken en te onderzoeken hoe je de kerst zo kunt krijgen zoals je die hebben wilt?
Geef je zelf een kerstcadeau en zit eindelijk eens in vrede met jezelf onder de kerstboom.