Frank was niet meer blij in zijn werk, kon geen keuzes maken en werd verscheurd door zijn angst dat als hij zou kiezen hij nooit gelukkig zou worden. Hij was verkrampt en kon niet in beweging komen.

“Ik zou er een boek over kunnen schrijven. Analyses, reflecties, mooie woorden en constructies. Ik heb gepiekerd en rondgetold in door mijzelf geconstrueerde gevangenissen. Een van mijn belangrijke ontdekkingen in het traject is geweest dat al dat analyseren zelden opleverde wat ik ermee beoogde. Vaak was het resultaat juist niet die slimme oplossing, dat goede idee of een tevreden gevoel. Meestal leverde het bitter weinig op, niet meer dan angs en schaamte omdat het weer niet gelukt was en leidde het tot de passiviteit waar ik zo’n hekel aan heb.

Mijn spiekbriefje voor de toekomst. Dingen die ik van jou geleerd heb die ik mezelf toewens om dagelijks toe te passen.

  • Ik wens mezelf het permanente bewustzijn dat ik er mag zijn en dat wat ik over mezelf weet belangrijker is dan het oordeel van anderen. Op basis daarvan wil ik handelen en niet op het vaak nog onuitgesproken oordeel van anderen.
  • Ik wens mezelf toe dat ik leer om te genieten van het moment en de andere mooie dingen. Er is niets mis met zorgen voor later, sparen en plannen zolang ik me maar realiseer dat later al lang begonnen is.
  • Ik wens mezelf het lef om te kiezen. Er ‘moet’niets en er is altijd ruimte om te kiezen. Ik wil de dingen doen omdat ik er voor kies, ook al betekent dat soms dat ik anderen teleur stel. ‘Nee’ durven zeggen is ook kiezen voor wat anders.
  • Ik wens dat ik op mijn eigen kompas durf te varen, het onbekende niet uit de weg ga en risico’s durf te nemen. Alleen op die manier kan ik authentiek blijven en anderen inspireren. Ik wil dat ik het durf om met al mijn gebreken vooral mezelf te blijven.
  • Ik wens mezelf dat ik erin slaag wat te betekenen voor de mensen die dichtbij me staan en waar ik zielsveel van houd.”